travel, food, life and me.: March 2007

kahapon, linggo, maaga ako gumising dahil binyag ng anak ng pinsan ko.. siguradong may reunion na magaganap saming magpipinsan.. namiss ko ang mga ito na simula isilang ako sa mundong ibabaw, mga kasama ko na..
sinama ko ang mga kapatid kong si cedric at si joeyboy, iniwan namin ang si kuya allen kasi walang bantay sa co mputer shop..(buti nga).

pagdating sa pasay, andoon na halos lahat ng mga pinsan kong babae.. grabe, namiss ko talaga sila.. todo kwentuhan at todo landian.. may iba iba na kaming kilos dahil matagal na rin hindi nagkakasama.. pero ang nakakatuwa, hindi nagbago ang pakikisama sa isa't isa at pagiging close..walang gap na kailangang tanggalin,. walang ilangang naganap..

sabay sabay kami pumunta sa simbahan... kaya sa daan pa lang ay windang na ang mga tao dahil sa sobrang ingay namin(seriously).. ewan ko ba, hindi ako nagpapakaexagerated pero bunga na lang siguro ito ng ng pagkamiss sa isa't isa. wala naman makapagreact sa ingay namain kasi kilala ang mga tatay at nanay namin don na siga at kinakatakutan. kaya no choice sila kundi makisama samin.. hahaha.. miss ko na nga ang tumira dun eh..

pagdating sa simbahan, daming tao, at nagsisimula nang magorient ng gagawin yung isang lay minister.. kaso ang sarap awayin nung lay minister kasi naturingang tao ng simbahan, binabara-bara yung mga taong nagtatanong, binabastos yung mga nagrereact,, at inaaway ang mga taong madla pag hindi sumasagot... joke sya ng joke tapos required yata kami tumawa sa joke niya.. kundi, sisigawan kami..err.. kakainis.. anyway, binyag ng inaanak ko, yun ang importante..

kung makikita mo ang mga tao sa simbahan,

sa parte lang namin ang madaming teenager.. dahil nasa amin ang pinakabatang magulang.. 18years old lang kasi ang mga magulang ni wynea.. ayun, lahat yata ng mga second daughters and sons ng robles, yun ang mga ninong at ninang.. bakit? eh kasi, second daughtersi bea. yun lang.. iniisip ko nga kung yung mga pinsan kong 10 years old na ginawang ninang, eh alam nya na yung mga responsibilidad ng isang ninang..ako kasi honestly, sa dami dami ng inaanak ko, ngayon ko lang naintindihan kung anu talaga dapat ang ginagawa ng ninang.

maingay sa lugar namin dahil madami talagang kabataan, nakakahiya kasi nagtitinginan yung mga tao, pero mahirap talaga sawayin ang mga bata.. nagsimula na ang piging.at syempre, todo picture ako sa inaanak ko..at sa mga taong dumalo nagkakagulo kaming magpipinsan dahil lahat excited sa aming inaanak! nakakatuwa. dahil unti unti nang dumarating ang susunod na henerasyon namin...

natapos ang binyagan at syempre, hindi pa din tapos ang picturan.. nagmistulang celebrity si Wynea dahil daming paparazi na humahabol para humalik at magpapicture.. hehe.. nakakaawa na nga yung baby kasi inaantok na sya pero patuloy pa rin ang pagpapasapasa sa kanya ng mga tao dun,.. umuwi kaming tulog si wea.

picture pa din..walang tigil, naglakad na lang kami pauwi, malapit lang naman at hindi na nagmamadali, ang dami tumawag sakin, mga kababata kong mga dalaga't binata na rin,, wow, hindi ko akalain na makikita ko sila.. saya saya ng feeling.. pero err.. gusto ko na pumunta sa recption, dahil nagugutom na ko.. haha...

diretso agad kaming kainan ni Teptep, yung pinsan ko, gutom na kasi talaga ako..dami pa naman pagkain, kaya lulubos lubusin ko na ang pagbalik ng appetite ko.wala makakapigil sakin kumain ngayon..

kinahapunan, nagyaya manuod ng sine mga pinsan ko, libre daw nila, kahit hindi ko alam yung papanuorin, sumama ako, libre naman eh! haha, punta kami glorietta, diretso sinehan, at pagdating dun, ay pumasok sa cinema 2: "300"...waaah, eto pala papanuorin, sana hindi ako ma-bore dito, pumasok ng sinehan.. hindi pa naman nagsisimula, kaya ang mga makukulit kong pinsan ay namili ng upuan, literally, as in palipat lipat kami, tawa nga lang ako ng tawa, pero nakikisakay na lang sa trip.. siguro, kung pwede nga lang ay pinalabas na kami ng mga tao dun.. hehehe..

ang ganda nung movie, astig... ang saya pala.. may pagkabiblical talaga sya..tawa nga ako ng tawa nung naalala ko yung trip ng mga tao sa peyupi.com, "spartans, what are your professions?,tarush, tarush, tarush!"wahahaha... saya saya.. todo bonding kami.. kumain kami sa mcdonalds after..at umuwi na..

kumain na naman,.sabi sa inyo, walang makakpigil sa pagbalik ng appetite ko.. hahah.. lamon kung lamon.. hindi nawala ang kwentuhan at picture picture.. kwentuhan sa mga buhay buhay namin.. at nang maiwan kaming mga babae, hindi nawala ang usapan namin tungkol sa mga kalalakihan namin.. hahaha., may broken hearted, may two-timer, may stick to one at may walang pakialam kung may bf o wala.. hahaha..

nang mawala ang mga bisita, kami naman ang nag-invade sa videoke. magdamag, simula alas-siete hanggang alas dose, wala kaming ginawa kundi kumanta, bumili ng beer para kahit papanu ay magkalasingan na.. pero walang nalasing dahil lahat ay hyper.. magulo..

kaya nung matapos ang kaguluhan namin, nagpuslit kami ng generoso sa bahay ng mga pinsan ko.. apat lang kami uminom,. na may chaser na pineapple juice.. pulutang caldereta at gelatin.. hahaha.. samahan na rin ng kanin nung nagutom.. picture pa din.. alas singko na ng umaga wala pang natutulog, pero may mga pasok sa school, sa trabaho, at magbabantay ng shop.. ng maubos ang iniinom, wala pa ding nalasing.. eh panu ba naman, walang tigil sa kwentuhan at tawanan at kulitan.. parang hindi naiisip na alak pala ang iniinom namin.. hahaha.. natulog na din sa wakas pagdating ng 5:30am, at ginising ng 7am, dahil uuwi na daw kami..

err.. sakit sa ulo kasi walang tulog, hindi dahil sa uminom kami,.bitin nga eh.. walang epekto yung alak kundi pakatihin ang buong katawan ko., ..

maghihiwalay hiwalay na naman kami magpipinsan, kailan na naman kaya bago ko makikita ang mga toh! lumaki ako na parang kapatid ang mga turing sa mga toh, lahat ng problema ko, alam nila, pero dahil sa mga pangyayari, ngayon, ay maghihiwalay hiwalay na naman kami, nakakalungkot isipin na sa closeness na meron kami, hindi namin magawang maovercome ang distansyang pumapagitan samin.. ewan ko kung pano, pero ang alam ko, mahal ko tong mga toh! handa akong pumatay para sa kanila.. sila ang mga tunay kong pamilya na kahit kanino, hindi ko ipagpapalit.

aww.. missko na kayo agad.. nga pala, kanina ko rin nalaman na natuloy ang dad ko sa pagalis papuntang dubai... T_T

Start:	Mar 24, '07 3:00p
Location:	Teresa Chapel yung LEB... Newsdesk.. for more infos log in na lang sa site!!

travel, food, life and me.

Thursday, March 22, 2007

my little angel...

Monday, March 19, 2007

Reunion:magpipinsang pasaway!

Tuesday, March 13, 2007

LUGAW E.B. AND BIRTHDAY BASH

Monday, March 12, 2007

Friendster Account namin ng Bestfriend ko!

Wednesday, March 7, 2007

The Quote Garden

Tuesday, March 6, 2007

nakanamang buhay toh!

Friday, March 2, 2007

i'm enjoying but... you're not here...